plagiaty, inspiracje, sample, kowery – kopnij to po dzikiej stronie

Partie basu niektórych piosenek po prostu musiały stać się kiedyś podkładami hiphopowymi. Guns of Brixton Clashów albo Super Freak Ricka Jamesa właściwie same się proszą, aby na tle ich dum-dum-dum coś zarapować. Do takich utworów należy też  Walk on the Wild Side Lou Reeda.

Piosenka została wydana w 1972 roku i stała się pierwszym solowym hitem byłego lidera The Velvet Underground. Nie przeszkodziła jej w tym ani tematyka – opowieść o nowojorskiej bohemie, ze szczególnym naciskiem na transwestytów i prostytucję, ani użycie w niej wyrażenia „giving head”. Te mało przyjazne radiu aspekty piosenki przyćmił super-przebojowy chórek „tu-tututu-tu-tu-tu-tu” oraz „taa-tą; tą-taa”, czyli wspomniana na początku, genialnie prosta partia basu.

Walk on the Wildside do posłuchania na liście najlepszych autorów piosenek (NPR, dół strony).

W 1990 roku bas z Walk on the Wild Side wykorzystał w piosence Can I Kick It? hip-hopowy zespół A Tribe Called Quest. Tu w tekście nie mamy już pikantnej tematyki, a jedynie pytanie („Can I kick it?”) oraz poprawną gramatycznie odpowiedź („Yes, you can”). Do tego zwrotki o tym, że rytm piosenki pasuje jak ulał („this rythm really fits like a snug glove”), że piosenka jest fajna („this track really has a lot of flavor”) i w ogóle, że jest fajnie i można się nawet przytulać („come and spread your arms if you really need a hug”).

♫ Can I Kick It?teledysk na YT oraz audio na Soundcloud:

Zupełnie inaczej do Walk on the Wild Side nawiązał jej autor. W 1989 Lou Reed nagrał piosenkę Halloween Parade (AIDS), której słowa stanowią wariacje na temat tekstu wspomnianego utworu. Tak samo jak w Walk on the Wild Side, wymieniane są różne postacie z nowojorskiej cyganerii. Tyle, że ludzi wymienionych w Halloween Parade już nie ma, bo poumierali na AIDS.

Halloween Parade na YT, póki co.

Wszystkie trzy wymienione piosenki uważam za arcydzieła i polecam. Co więcej, wszystkie pochodzą z genialnych płyt. Walk on the Wild Side znajdziecie na albumie Transformer, z niego pochodzą też Satellite of Love i Perfect Day, a reszta kawałków wcale nie jest gorsza. People’s Instictive Travel and the Paths of Rythm A Tribe Called Quest to klasyka inteligentnego hip-hopu i znajdują się na niej również przeboje Bonita Applebum i analizowane kiedyś na Placówce I Left My Wallet in El Segundo. A New York Lou Reeda (Halloween Parade) to ponury majstersztyk – idealny na podróż tramwajem przez większość dzielnic większości miast.

Advertisements

Tagi: , , , , , ,

komentarze 2 to “plagiaty, inspiracje, sample, kowery – kopnij to po dzikiej stronie”

  1. Kris Says:

    No dobra, jako tradycjonalista idę sobie obciąć prawe ucho za wysłuchanie tego hip-hopowego koweru. Zaś co do Lou Reeda pełna zgoda. Transformer to wg mnie arcydzieło, a NY niewiele mu ustępuje. Ale ja obiektywny wobec tego artysty nie jestem, więc proszę nie brać tego na poważnie :)

  2. Przemysław Says:

    Gratuluję wangogowskiego poświęcenia :)

    P.S. Zapomniałem dodać, że teledyskowa wersja Can I Kick It może nieco rozczarować za sprawą zredukowanej obecności słynnej partii basu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s


%d blogerów lubi to: